ดาวดวงหนึ่งร่วงหล่น

16 มิ.ย. 2026 | งานเขียน, การถ่ายภาพ

ศิลปินท่านหนึ่งได้จากไปอย่างสงบด้วยวัย 88 ปี ศิลปินผู้ไม่เคยยอมจำนนต่อชื่อเสียงที่ได้มาจากการยึดติดกับสไตล์เดียว หรือการเปลี่ยนแปลงของยุคสมัย ท่านทดลองใช้เทคนิคใหม่ๆ และสร้างสรรค์มุมมองใหม่ๆ ในการมองโลก ท่านเป็นหนึ่งในศิลปินที่ผมชื่นชมอย่างมาก เพราะท่านถ่ายภาพในแบบที่ไม่มีใครทำในเวลานั้น แม้ว่าสุดท้ายแล้วท่านจะบอกว่าการถ่ายภาพนั้นน่าเบื่อก็ตาม ผมเองก็มีผลงานบางชิ้นที่พยายามเลียนแบบสไตล์ของท่าน แต่ผมยังเด็กและใจร้อนเกินไป และขาดความอดทนที่จะทำมันให้สำเร็จลุล่วงไปจนถึงที่สุด

เดวิด ฮอกนีย์

เขาเป็นชาวอังกฤษที่อยากออกจากอังกฤษ และไปสร้างสรรค์ผลงานอันโดดเด่นที่สุดในลอสแอนเจลิส ที่ซึ่งช่างภาพเกย์ที่ถ่ายภาพเปลือยผู้ชายมารวมตัวกัน เขาอายุยังน้อยและเปี่ยมไปด้วยพลัง ต่างจากศิลปินรุ่นก่อนๆ ที่ผลงานโด่งดังและมีราคาแพงหลังจากเสียชีวิตไปแล้ว เขากลับสนุกกับชีวิตในฐานะศิลปินผู้มีชื่อเสียงอย่างเต็มที่ เขาใช้ชีวิตเหมือนกับปิกัสโซ วีรบุรุษของผม ชายเกย์ผู้โชคดีที่เกิดในศตวรรษที่ถูกทาง

เมื่อเขาจากไปแล้ว ผลงานของเขาจะถูกตีราคาในราคาที่สูงลิบลิ่ว หากเขารู้ว่ามูลค่าของผลงานเหล่านั้นพุ่งสูงขึ้นมากเพียงใดหลังจากที่เขาจากไป เขาคงพลิกตัวในหลุมศพด้วยความประหลาดใจ ศิลปะมีมูลค่าเพิ่มขึ้นอย่างมากเมื่อศิลปินเสียชีวิต เพราะจะไม่มีการสร้างสรรค์ผลงานอีกต่อไป

ภาพลักษณ์ของเขาถูกบันทึกไว้อย่างดีในภาพยนตร์ วิดีโอ และภาพถ่าย หากคุณต้องการทราบข้อมูลเกี่ยวกับเขา คุณเพียงแค่พิมพ์ชื่อของเขาลงใน Google หรือเครื่องมือค้นหาอื่นๆ เราอยู่ในโลกที่สะดวกสบายจริงๆ

สิ่งที่ฉันรู้สึกจากการเสียชีวิตของเขาคือความชัดเจนว่าชีวิตนั้นเป็นสิ่งที่แน่นอนตายตัว คุณเกิดมา คุณมีชีวิตอยู่ไม่กี่สิบปี แล้วคุณก็ตาย นั่นแหละคือชีวิตอย่างแท้จริง

ฉันเติบโตมากับผลงานของฮอกนีย์ ฉันรู้จักผลงานของเขาและรู้ว่าเขาคิดอย่างไร ผู้ที่รู้จักเขาเป็นการส่วนตัวคงเสียใจมากที่เขาไม่อยู่แล้ว ฉันไม่ร้องไห้เพื่อเขา เขาใช้ชีวิตอย่างงดงาม แล้วทำไมฉันต้องร้องไห้เพื่อเขา? ฉันปรารถนาเหลือเกินที่จะใช้ชีวิตอย่างเขา~~ แต่ในอีกแง่หนึ่ง ฉันก็ไม่ได้รู้จักเขาเป็นการส่วนตัวด้วยซ้ำ

ทุกวันนี้เราได้เห็นภาพของเหล่าคนดังในวัยหนุ่มสาวควบคู่ไปกับภาพปัจจุบันของพวกเขา ใบหน้าของพวกเขามีริ้วรอย เหี่ยวย่น และซูบผอมลง พวกเขาเดินกะเผลกตามแบบคนชรา จากนั้นเราก็ได้เห็นพวกเขาในวัยหนุ่มสาว เราได้เห็นว่ากาลเวลาเปลี่ยนแปลงคนเราอย่างไร และแล้วพวกเขาก็จากไป เหลือไว้เพียงชื่อเท่านั้น เสือทิ้งหนังเมื่อตาย มนุษย์ก็ทิ้งชื่อของตนไว้เช่นกัน

ดอกการ์เดเนียในสวนของฉันเบ่งบานอย่างงดงามราวกับผ้าซาตินสีขาวที่อบอวลไปด้วยกลิ่นหอม จากนั้นก็เหี่ยวเฉาเป็นสีเหลืองอ่อน ร่วงโรย และหลุดจากก้าน นี่คือวัฏจักรของชีวิต และถึงกระนั้นความงามของมันก็ยังคงประทับอยู่ในใจ

ที่ไหนสักแห่ง ฮอกนีย์คนใหม่จะถือกำเนิดขึ้น และวนเวียนซ้ำรอยเดิม

แต่ชีวิตของเดวิด ฮอกนีย์นั้นช่างน่าอัศจรรย์ยิ่งนัก

0 ความคิดเห็น