ตอนนี้ มันเกี่ยวกับการเคลื่อนไหว.

การถ่ายภาพคือความนิ่ง วิดีโอหรือภาพยนตร์คือการเคลื่อนไหว ดนตรีคือการเคลื่อนไหว มันไม่หยุดนิ่ง มันซับซ้อนมากขึ้นเมื่อสิ่งต่าง ๆ เคลื่อนไหว ความเข้าใจในสิ่งที่เคลื่อนไหวนั้นยากกว่าสิ่งที่อยู่นิ่งมาก.

ไม่เหมือนกับกอล์ฟที่คุณพยายามตีลูกบอลที่ไม่เคลื่อนไหวเลย.

นั่นคือเหตุผลที่การถ่ายภาพกลายเป็นเรื่องธรรมดาสำหรับทุกคน มันเข้าใจได้ง่าย พวกเขา ไม่ว่าพวกเขาจะเป็นใคร ทำให้มันง่ายสำหรับเราเพราะมันเข้าใจได้ง่าย นั่นคือในระดับผิวเผิน.

หากคุณใช้เวลาสักครู่และเริ่มวิเคราะห์ภาพถ่ายอย่างจริงจัง ภาพนั้นอาจพาคุณไปสู่การเมืองโลกได้เลย ความแตกต่างระหว่างภาพถ่ายที่ดีกับภาพถ่ายที่ไม่ดีก็คือแค่นั้นเอง ภาพถ่ายที่ไม่ดีไม่ได้พาคุณไปไหน แต่ภาพถ่ายที่ดีจะเล่าเรื่องราวให้คุณฟัง ไม่ว่าเรื่องราวนั้นจะเรียบง่ายเพียงใดก็ตาม ความเรียบง่ายคือศิลปะ.

เมื่อฉันยังเด็ก ฉันได้พบกับภาพหนึ่งซึ่งเปลี่ยนมุมมองของฉันไปตลอดกาล มันเป็นภาพที่ค่อยๆ เปลี่ยนแปลงจากภาพวาดวัวที่ละเอียดอ่อนเป็นภาพเส้นสายที่เรียบง่าย.

มันเป็นผลงานของปิกัสโซ ชายที่ผมมุ่งมั่นจะเป็น เขาเป็นตำนานที่มีชีวิต!

คุณไม่ได้พบกับความยิ่งใหญ่ในชีวิตส่วนตัวบ่อยนัก แต่เราอาศัยอยู่ในโลกที่สัมผัสผ่านประสบการณ์ของผู้อื่น.

ความยิ่งใหญ่เป็นเรื่องของมุมมอง ฉันเห็นความยิ่งใหญ่ในตัวทุกคน ทุกคนมีความยิ่งใหญ่ในตัวเอง บางคนอาจมีมากกว่าคนอื่น คนที่ยิ่งใหญ่จริงๆ คือคนที่เหมือนกับปิกัสโซและคนที่เปลี่ยนวิธีคิดและวิถีชีวิตของเรา.

ลองนึกดูว่าคุณอยู่ในสถานการณ์เดียวกับพวกเขา เลียนแบบพวกเขา หาอาจารย์เก่าที่คุณชื่นชอบและพยายามเป็นเหมือนเขาหรือเธอ คัดลอกสไตล์ของพวกเขา ถ่ายภาพแบบพวกเขา เมื่อคุณทำเช่นนั้นแล้ว คุณจะพบสไตล์ของตัวเอง คุณต้องถ่ายภาพและถ่ายภาพ ถ่ายภาพให้มากๆ.