เวลาใช้เวลาสูบบุหรี่

ก.พ. 17, 2026 | งานเขียน, ภายใต้ดวงอาทิตย์ลาว

ฉันนอน 6 ชั่วโมงแล้วตาจะเปิดเองอัตโนมัติ ทุกวันนี้ เมื่อก่อนเคยนอน 8 ชั่วโมง เป็นสัญญาณของความแก่...วันนี้เป็นตัวอย่าง ฉันนอนตอน 19:30 น. ตื่นตอน 01:30 น. คุณทำอะไรในเวลาแบบนี้? ฉันเขียน.

มันเงียบสงบ เป็นเวลาสำหรับการไตร่ตรอง ฉันสามารถคิดได้โดยไม่มีความขัดขวางและความกังวลซึ่งมักจะมาก่อนที่คุณจะตื่นขึ้นจริงๆ ในตอนเช้า.

สิ่งแรกที่ฉันทำเมื่อตื่นนอนคือการบ้วนปากและดื่มน้ำหนึ่งแก้วที่อุณหภูมิห้อง จากนั้นก็สูบบุหรี่ เวลาผ่านไปกับการสูบบุหรี่... เดวิด โบวี่, Rock & Roll Suicide มันเป็นช่วงเวลาแห่งความเท่ในอดีตที่กลายเป็นความติดใจ.

ฉันเรียนรู้วิธีสูบบุหรี่ตอนอายุ 14 ปี ที่เกาหลี ซึ่งฉันไปเพื่อรับการรักษาสิวที่ขึ้นรุนแรงบริเวณลำตัว ตอนนั้นพ่อของฉันรู้จักผู้หญิงคนหนึ่งซึ่งสามีของเธอเป็นหมอหรืออะไรสักอย่าง.

เวลาเอาบุหรี่ไป

พ่อแม่ของฉันหย่าร้างกันในช่วงต้นทศวรรษ 60 ซึ่งทำให้เกิดเรื่องอื้อฉาวใหญ่โตในยุคนั้น.

ฉันคิดว่าพวกเขาคงติดต่อกันในช่วงปี 70 เพราะแม่ของฉันต้องดูแลลูกชายทั้งสามคนของเธอที่อพยพมาอเมริกาเพื่อการศึกษาที่ดีกว่าสำหรับลูกชายของเธอตั้งแต่ปี 70 เธอเป็นผู้หญิงที่ร่ำรวยซึ่งควรจะเป็นผู้ชาย เธอเป็นผู้หญิงที่โดดเด่น แม่ของฉันเป็นคนที่มีเรื่องราวมากมาย ฉันจะเจาะลึกเรื่องราวเหล่านั้นในภายหลัง ฉันไม่รู้ว่าเรื่องราวจากแม่ไปถึงพ่อได้อย่างไร.

ลูกพี่ลูกน้องของฉัน ลูกชายของน้องสาวคนเล็กของพ่อฉัน คือ คิม ฮยอนซิก นักร้องชาวเกาหลีที่มีชื่อเสียงซึ่งเสียชีวิตเร็วเกินไปและได้รับการเคารพนับถือในทุกเดือนพฤศจิกายน เดือนที่เขาเสียชีวิต.

เขามาหาฉันที่ฉันพักอยู่ในเกาหลีในตอนนั้น เราไม่ได้เจอกันเป็นเวลาหลายปีแล้ว แต่เขายังคุ้นเคยอยู่เพราะเราเติบโตมาด้วยกันตอนที่เรายังเด็กมาก ๆ ฉันก่อนอายุ 10 ปี.

เกาหลีเพิ่งเริ่มเติบโตในช่วงปี 70 และลูกพี่ลูกน้องของฉันกำลังเปิดตัวในวงการบันเทิง เขาอายุเพียง 18 ปี แต่แกล้งทำเป็นว่าอายุ 21 ปี ร้องเพลงในคลับใต้ดินที่เขาพาฉันไป.

เมื่อมองย้อนกลับไป ฉันคิดว่าเขาคิดว่าฉันน่าสนใจเพราะฉันมาจากอเมริกา สวรรค์ในอุดมคติที่ชาวเกาหลีเพียงจินตนาการไว้ในหัวเท่านั้น แม่ของฉันร่ำรวยและฉลาดพอที่จะรู้จักคนที่มีอิทธิพลในวงการเหล่านั้นในยุคนั้น.

ฉันเพิ่งเริ่มเป็นวัยรุ่นที่เริ่มสัมผัสสิ่งต่างๆ มองสิ่งต่างๆ และสังเกตสิ่งต่างๆ เป็นครั้งแรก เป็นสาวบริสุทธิ์จริงๆ ตอนอายุ 14 ปี.

ฉันอาศัยอยู่ในบ้านของเขาพร้อมกับครอบครัวของเขาทั้งหมด ป้า ลุง และน้องสาวของเขา "นูน่า" คนเดียวของฉัน.

เธอสอนฉันว่าจะรู้ได้อย่างไรว่าผู้หญิงเก่งบนเตียงหรือไม่ โดยดูจากการเคลื่อนไหวของสะโพกเวลาที่พวกเธอเดิน สิ่งนี้ส่งผลต่อวิธีคิดของฉันในการหาภรรยา เธอมีบทบาทสำคัญในประสบการณ์ทางเพศครั้งแรกของฉันด้วย.

สิ่งที่คุณเรียนรู้ตั้งแต่เนิ่นๆ ในชีวิตจะอยู่กับคุณตลอดไป ช่วงเวลาที่มีค่า.

ครอบครัวทั้งหมดสูบบุหรี่ ดังนั้นจึงมีบุหรี่อยู่ทุกที่ การสูบบุหรี่ในบ้านเป็นเรื่องธรรมชาติมาก คืนหนึ่ง ฉันหยิบบุหรี่หนึ่งมวนแล้วขึ้นไปบนหลังคาบ้าน ฉันจำได้เลือนรางเหมือนภาพถ่าย มันเหมือนภาพที่เบลอแต่มีความหมายของการเบลออยู่ในตัว.

ฉันหยิบไม้ขีดไฟขึ้นมาจุดบุหรี่แล้วสูดควันเข้าไปเพื่อดูว่าฉันสามารถกลืนควันได้หรือไม่ เพราะฉันเคยสังเกตวิธีการสูบบุหรี่จากครอบครัวมาแล้ว มันไหลลงไปอย่างราบรื่นจนทำให้ฉันประหลาดใจ.

เป็นครั้งแรกที่ฉันได้รู้ว่ารสชาติของบุหรี่เป็นอย่างไร รสชาติครั้งแรกนั้นคงอยู่ยาวนานกว่า 50 ปี ฉันเลิกสูบได้ไม่กี่ปี ก่อนที่จะมีประสบการณ์ในโรงเรียนศิลปะ ที่โรงเรียนนั้นพวกเขาขายบุหรี่เป็นมวนแทนที่จะขายเป็นซอง และโรงเรียนศิลปะก็เป็นความท้าทายใหม่สำหรับฉัน เพราะฉันเป็นคนเอเชียเพียงคนเดียว เป็นคนเอเชียที่ร่ำรวยไปเรียนโรงเรียนศิลปะด้วยรถ BMW 320i ซึ่งเป็นรถนำเข้าที่ฮอตที่สุดในต้นยุค 80.

ดังนั้น ฉันจึงติดอย่างหนัก จากนั้นฉันก็เลิกเมื่อสองสามปีที่แล้วเมื่อฉันได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นโรคหลอดเลือดสมองตีบตัน หมอที่วินิจฉัยฉันสนใจการถ่ายภาพของฉันมากกว่าอาการของฉัน นั่นคือวิธีที่ฉันรู้ว่าอาการของฉันไม่ได้ร้ายแรง.

ฉันติดอีกครั้งเมื่อเพื่อนเล่นกอล์ฟของฉันจัดงานเลี้ยง ฉันไม่ได้ดื่มแอลกอฮอล์ด้วยซ้ำ แต่พวกเขาโน้มน้าวให้ฉันดื่มหนึ่งช็อต แน่นอนว่าหนึ่งช็อตก็เพียงพอที่จะทำให้ทุกอย่างเริ่มขึ้นอีกครั้ง จากนั้นพวกเขาก็พูดว่าไม่เป็นไรที่จะสูบหนึ่งครั้งเป็นครั้งคราว หนึ่งครั้ง ฉันก็ติดจมูกอีกครั้ง.

บุหรี่ก็เหมือนเพื่อนที่คุณรู้จักมาตลอดชีวิต คุณรู้จักมันดีจนกระทั่งคุณมีปากเสียงและทะเลาะกับมัน แต่ในที่สุดคุณก็คืนดีกัน.

มันเป็นทั้งนิสัยและการเสพติดที่ถูกกฎหมาย พวกเขาอนุญาต แต่แค่ทำให้มันแพงขึ้น พวกเขาคือผู้ควบคุม.

แอลกอฮอล์และบุหรี่ ยาเสพติดที่ถูกกฎหมายและเป็นอันตราย ซึ่งได้รับการอนุมัติให้บริโภคได้ เพราะมันทำเงินได้มากในขณะที่ค่อยๆ ฆ่าเรา ปัญหาที่เกิดขึ้นคือการใช้ยาเหล่านี้ใช้เวลานาน ดังนั้นผู้คนจึงไม่สนใจ ความสุขที่มันมอบให้คือสิ่งที่ทำให้ติด เราไม่ได้คิดถึงผลที่ตามมาจริงๆ ชีวิตก็เป็นแบบนี้แหละ.

0 ความคิดเห็น