มีคำกล่าวว่า "มันฝังแน่น"นี้ ภักษา). ฉันคิดว่ามันก็เหมือนกับการพูดว่าคนเราติดยาเสพติด.

อาจเป็นเพราะฉันเล่นกอล์ฟบ่อยมาก จนเกิดตาปลาโผล่ออกมาที่นิ้วโป้งเท้า มันดูไม่สวยงาม ฉันเลยพยายามตัดมันออก แต่มันตัดไม่ออก มันฝังแน่นไปแล้ว.

เนื่องจากฉันไม่ค่อยใส่ถุงเท้าในลาว มันจึงทำให้ฉันรู้สึกรำคาญ ฉันถึงกับตีลูกกอล์ฟที่สนามซ้อมโดยไม่ใส่รองเท้าเลย ฉันคิดว่าฉันเป็นคนเดียวที่ใส่ใจเรื่องนี้ บุคลิกของฉันเป็นคนที่ใส่ใจในรายละเอียด ดังนั้นฉันจึงใส่ใจเรื่องพวกนี้ ฉันพยายามปล่อยวางและคิดว่า "ใครจะมาสนใจนิ้วเท้าของฉันกัน?" ทุกคนก็มีตาปลาเหมือนกันทั้งนั้น ฉันจึงยอมรับมัน.

น้องคนหนึ่งของฉันแสดงบุหรี่ให้ดู เรียกมันว่า "บุหรี่อีจองแจ" และยื่นให้ฉันเหมือนกับว่าเป็นสมบัติล้ำค่าที่เขากำลังจะแบ่งให้ มันเป็นสีดำมีปลายสีเงิน และมีขอบเงินตรงกลางด้วย ครึ่งหนึ่งของบุหรี่เป็นแค่ตัวกรอง ฉันกลับชอบกล่องมากกว่า—เป็นกล่องดีบุกที่สามารถใช้ซ้ำได้.

ฉันรู้ว่าอีจองแจเป็นใคร แต่ฉันไม่เข้าใจว่าทำไมรุ่นน้องถึงคิดว่าบุหรี่ที่เขาสูบเป็นเรื่องใหญ่ขนาดนั้น เขาเน้นย้ำว่ามันราคา $70 ซอง ในตอนนั้น ฉันกำลังคุยกับเพื่อนของรุ่นน้องเกี่ยวกับชีวิตประจำวันในเกาหลีอยู่ เลยปล่อยให้บุหรี่ไหม้หมดโดยไม่ได้สูบจริงๆ รุ่นน้องมองฉันด้วยสีหน้าเวทนา.

ฉันคิดว่าฉันสามารถทำได้เพราะรสชาติของบุหรี่ไม่ใช่สิ่งใหม่เลย นอกจากนี้ มันยังดับไปกลางทางบ่อยๆ เขาว่ากันว่ามันเกิดขึ้นเมื่อไม่ได้เติมสารเคมีที่ทำให้มันเผาไหม้ได้ดี แต่คนสูบบุหรี่จะรำคาญเมื่อบุหรี่ดับไปกลางทาง นั่นหมายความว่าเราติดสารเคมีเหล่านั้นไปแล้ว เพื่อนคนหนึ่งบอกฉันว่าพวกเขาผสมกระดาษที่ฉีกเป็นชิ้นเล็กๆ แทนสารเคมี ใครจะรู้ว่าคำพูดของใครเชื่อถือได้~~ ฮ่าๆ.

อย่างไรก็ตาม มีคนหลากหลายประเภทมาที่บ้านของเรา เพื่อนคนหนึ่งซึ่งเป็นคนขายบุหรี่ก็แวะมาที่นี่และขายบุหรี่ไปทั่วๆ ภรรยาของผมเป็นคนที่ดีมากเวลาที่ใครเดือดร้อน เธอช่วยเหลือคนอื่นมากมายจนผมต้องบอกเธอว่าเธอช่างยุ่งเรื่องชาวบ้านเกินไป (ช่างสอดรู้สอดเห็นเกินไป) โอจิระป). ดูเหมือนว่าเมื่อคุณปฏิบัติต่อผู้คนดีเกินไป พวกเขามักจะมองข้ามคุณไป แต่มันก็เป็นเช่นนั้น...

เพื่อนคนนี้ทิ้งบุหรี่ไว้ให้ผมหนึ่งซอง บอกให้ลอง "บุหรี่อีจองแจ" ภรรยาผมไม่รู้เรื่องนี้เลย—เธอไม่สนใจบุหรี่อีจองแจหรืออะไรทำนองนั้นเลย ผมคิดว่า "เยี่ยม" แล้วก็สูบมัน.

ตามที่คาดไว้ "สิ่งที่คุณเห็นไม่ใช่สิ่งที่คุณได้รับ" หลังจากสูบบุหรี่มากว่า 50 ปี ฉันอาจเรียกได้ว่าเป็นผู้เชี่ยวชาญ ไม่มีทางที่ฉันจะไม่รู้คุณภาพของยาสูบและเทคโนโลยีของตัวกรอง มันกลายเป็นของอาร์เมเนีย เป็นบริษัทที่ค่อนข้างใหญ่ และพวกเขาบอกว่าใช้เทคโนโลยีล้ำสมัยในการทำตัวกรอง พวกเขาบอกว่ามันยาวเพื่อให้ควันเย็นลงก่อนที่จะเข้าสู่ปาก.

ความรู้เกี่ยวกับการสูบบุหรี่กว่า 50 ปีสามารถเปลี่ยนแปลงได้ด้วยการสูบเพียงครั้งเดียวหรือไม่? ไม่ว่าแบรนด์บุหรี่จะมีมากมายเพียงใด ก็ต้องมีสักแบรนด์ที่มีรสชาติที่ถูกใจคุณ บริษัทบุหรี่รู้เรื่องนี้ดี ดังนั้นพวกเขาจึงสร้างรสชาติมากมายนับไม่ถ้วน พวกเขาบอกว่ามันใหม่และบอกให้คุณลอง คุณก็ลอง... คนสูบบุหรี่ใจกว้างกับบุหรี่ของตัวเอง~~ ฮ่าๆ.

เพราะฉันเติบโตในสหรัฐอเมริกา ฉันจึงเริ่มต้นด้วยบุหรี่มาร์ลโบโร เรดส์ ฉันไม่รู้อะไรเลย แต่ตั้งแต่ยังเด็ก ฉันชอบบุหรี่ที่แรง จากนั้นฉันก็เปลี่ยนมาใช้มาร์ลโบโร ไลท์ส และระหว่างนั้น ฉันก็สูบยี่ห้ออื่น ๆ นับไม่ถ้วนในเกาหลี ผมสูบบุหรี่ยี่ห้อเกาหลี; ในลาว ผมสูบแต่ Esse อยู่พักหนึ่ง แต่ตอนนี้ผมชอบยี่ห้อลาวมากกว่า เลยสูบ JN Sikau มันตอบสนองรสนิยมที่ฝังแน่นของผมต่อยาสูบได้อย่างเพียงพอ.

ฉันลืมประเด็นของข้อความที่ฉันกำลังเขียนอยู่ตอนนี้แล้ว แต่เอ่อ... อ๋อ! บรรจุภัณฑ์.

บรรจุภัณฑ์คือการห่อหุ้มสิ่งของอย่างแท้จริง ไม่ต่างจากการซ่อนของเลย อย่างไรก็ตาม หากบรรจุภัณฑ์ดูสวยงาม หรูหรา ความคาดหวังก็จะเพิ่มขึ้น และเราก็เชื่อว่าสิ่งนั้นต้องดีแน่ ๆ เราถูกหลอกให้เชื่อผิด ๆ โดยไม่รู้ตัว คนธรรมดาหลายคนไม่รู้ด้วยซ้ำว่าชีวิตกำลังหลอกลวงพวกเขาอยู่ นี่แหละคือสิ่งที่นักการเมืองทำได้ดีที่สุด.

เช่นเดียวกับบุหรี่ของลี จุง-แจ ที่แพงนี้ ในชีวิตมีสิ่งของมากมายที่บรรจุภัณฑ์ดูหรูหรา แต่เนื้อหาภายในกลับไม่มีอะไรพิเศษเลย ฉันหวังว่าคุณจะไม่ถูกหลอกด้วยบรรจุภัณฑ์ และจะให้ความสนใจกับเนื้อหาภายใน.