ฉันเคยสงสัยอยู่เสมอว่าทำไมผู้คนถึงซื้อผลงานศิลปะของฉัน สิ่งนี้ยังเป็นเกณฑ์สำคัญที่ต้องคำนึงถึงเมื่อฉันกำลังแก้ไขภาพถ่ายของตัวเองด้วย เป็นเพราะพวกเขาต้องการนำไปแขวนบนผนังและมองดูมันอยู่ตลอดเวลาหรือไม่? ผลงานชิ้นนั้นสื่ออะไรกับพวกเขาหรือเปล่า? มันบอกอะไรกับพวกเขาบ้างหรือเปล่า? พวกเขาได้รับแรงบันดาลใจจากมันหรือไม่? หรือเพียงแค่ว่ามันดูสวยงามถูกใจเท่านั้น?

ฉันถามตัวเองอยู่เสมอว่า "นี่สวยงามหรือไม่?" ความงามเป็นเรื่องที่ขึ้นอยู่กับมุมมองของแต่ละบุคคล ทฤษฎีเกี่ยวกับความงามมีมากมาย แต่ในขณะนี้ฉันไม่มีความปรารถนาที่จะศึกษาอย่างลึกซึ้ง ฉันมีมาตรฐานของตัวเองสำหรับสิ่งที่ฉันคิดว่าสวยงาม และนั่นคือสิ่งที่สำคัญที่สุด และผ่านกล้องและคอมพิวเตอร์ของฉัน ฉันกำลังพยายามสร้างสรรค์มันขึ้นมา อาจถึงขั้นทุ่มเทชีวิตทั้งหมดเพื่อทำเช่นนั้น.

ในความเป็นจริง การวาดภาพคือสิ่งที่ฉันต้องการจะทำจริงๆ ฉันไม่รู้ว่าทำไม แต่ฉันไม่เคยเริ่มต้นอย่างแท้จริง มันยังคงเป็นเพียงความคิด ขณะที่กล้องได้ดึงดูดฉันไปอย่างสิ้นเชิง ฉันคิดบ้างว่า หากฉันได้เริ่มวาดภาพตอนที่อายุน้อยกว่านี้หน่อย ฉันอาจกลายเป็นนักวาดภาพที่ยอดเยี่ยมก็ได้ แต่ตอนนี้ ฉันได้กลายเป็นคนที่ขี้เกียจเกินไปแล้ว.

ชีวิตในลาวให้เวลาที่มากมายไม่ขาดสายแก่ฉันในการวาดรูป—ทั้งวัน ทุกสัปดาห์ ตลอดทั้งปี มันจะเป็นงานอดิเรกที่ยอดเยี่ยมอย่างแท้จริงหากได้ใช้เวลาที่เหลืออยู่มากมายในชีวิตของฉันไปกับการวาดรูป หากฉันได้ใช้ความรู้ทางศิลปะทั้งหมดที่ฉันได้สะสมไว้ในคลังของฉันผ่านการศึกษาและชีวิต ฉันอาจกลายเป็นปีกัสโซ่คนต่อไปก็ได้ แต่นั่นเป็นเพียงการคิดฝันไปเท่านั้น.

แทนที่จะวาดรูป ฉันถ่ายรูปสิ่งที่ฉันต้องการจะวาด มันง่ายและเร็วกว่ามาก แต่ในขณะเดียวกันก็เป็นกระบวนการที่ต้องการความพยายามมากกว่า สำหรับฉัน ภาพวาดอยู่ทุกที่! คุณเพียงแค่ต้องทำให้มันชัดเจนและสังเกต เราทิ้งร่องรอยของตัวเองไว้โดยไม่รู้ตัว.

ในวันที่ฝนตก เมื่อรถยนต์ขับผ่านแอ่งน้ำ น้ำโคลนกระเด็นไปโดนผนังใกล้เคียง ทิ้งรอยเปื้อนไว้ มันทิ้งร่องรอยไว้! ก้นบุหรี่ที่ถูกเหยียบจนแบนบนพื้น โลกใต้ฝ่าเท้าของเราที่เราแทบไม่เหลียวมองขณะเดินไป รอยร้าวบนผนัง...สายตาของฉันทอดมองโลกที่ผู้คนไม่ให้ความสนใจเลยแม้แต่น้อย เราทุกคนต่างทิ้งร่องรอยไว้เบื้องหลังโดยไม่รู้ตัว มันเป็นช่วงเวลาที่ผ่านไปอย่างรวดเร็วและว่างเปล่า ธรรมชาติเองก็ทิ้งร่องรอยของมันไว้อย่างเป็นธรรมชาติเช่นกัน ไม่ว่าจะเป็นสิ่งที่มนุษย์สร้างขึ้นหรือเกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ ร่องรอยเหล่านี้ล้วนเป็นหลักฐานของการดำรงอยู่ที่เราเพิกเฉยและมองข้ามว่าไม่สำคัญ การได้สังเกตเห็นร่องรอยที่สร้างขึ้นโดยไม่ตั้งใจเหล่านี้ และตกอยู่ในห้วงความคิดลึกซึ้ง—นั่นคือสิ่งที่ฉันถือว่าเป็นความงามที่แท้จริง.

ช่างภาพผู้ทรงความรู้ที่วาดภาพด้วยกล้อง การถ่ายภาพเป็นสื่อที่ถูกอิจฉาแม้กระทั่งโดยปิกัสโซ่ วีรบุรุษสูงสุดในชีวิตศิลปะของฉัน ในช่วงปีสุดท้ายที่โรงเรียนมัธยมปลายพาลิเซด นักเรียนศิลปะมักจะดูถูกฉันเพราะพวกเขาไม่ถือว่าภาพถ่ายเป็นศิลปะ อย่างไรก็ตาม นักเรียนทั้งหมดกลับโหวตให้ฉันเป็น 'ศิลปินประจำชั้น' ตอนนี้ฉันเพิ่งตระหนักว่าพวกเขาคิดถูกแล้วในตอนนั้น.

อา เวลาช่างเปลี่ยนไป.