เมื่อคุณเริ่มศึกษาการถ่ายภาพ คุณมักจะมองดูผลงานของศิลปินหลากหลายคน เมื่อฉันเติบโตขึ้น ฉันตระหนักว่าช่างภาพที่สร้างความประทับใจอย่างลึกซึ้งให้กับฉันในอดีตนั้น—หากพวกเขายังอยู่กับเรา—ได้กลายเป็นปรมาจารย์ที่แท้จริง หนึ่งในนั้นคือ ราล์ฟ กิบสัน.

หากคุณต้องการรู้ว่าเขาเป็นศิลปินประเภทไหน AI สามารถบอกคุณได้ทุกอย่าง หากคุณสนใจ สำหรับฉัน ฉันคิดว่าฉันถูกดึงดูดโดยการทำให้เป็นนามธรรมอย่างเรียบง่ายของภาพของเขา คำง่ายๆ! คำเดียวต่อภาพก็เพียงพอแล้ว ที่เหลือขึ้นอยู่กับผู้ชม.

บางทีอาจเป็นเพราะฉันรู้สึกว่าวิธีที่กิบสันมองและวิธีที่ฉันมองนั้นคล้ายกัน เขาเจาะลึกเข้าไปในแนวนั้นอย่างลึกซึ้ง ในขณะที่ฉันรู้สึกเหมือนกับว่าฉันได้ก้าวเข้าออกมันซ้ำแล้วซ้ำเล่า อาจเป็นเพราะความแตกต่างในบุคลิกภาพก็ได้.

เนื่องจากอายุของเขา เขาจึงไม่ได้จัดเวิร์กช็อปอีกต่อไปแล้ว ฉันหวังว่าจะได้เข้าร่วมสักครั้ง การสังเกตชีวิตของปรมาจารย์เป็นวิธีที่ดีในการเข้าใจตัวเอง แม้ว่าปรมาจารย์แต่ละคนจะแตกต่างกัน แต่กิบสันเป็นศิลปินที่ฉันอยากรู้จักอย่างแท้จริงฉันต้องการเข้าใจกระบวนการคิดของเขา สิ่งที่เวิร์กช็อปมอบให้คือโอกาสในการเรียนรู้ กระบวนการ—การเดินตามเส้นทางที่ศิลปินได้เดินทางมาแล้ว พร้อมกับพวกเขา การได้เห็นเส้นทางนั้นทำให้ฉันมองเห็นเส้นทางของตัวเอง คุณค่าเช่นนี้ไม่สามารถแปลงเป็นเงินได้ มันคือสิ่งที่กำหนดชะตากรรมของบุคคล.

ถนน.

เมื่อพูดถึง "เส้นทาง" ทำให้ฉันนึกถึงวัยเยาว์ของตัวเอง หลังจากจบการศึกษาจากโรงเรียนศิลปะ ฉันได้เปิดร้านอาหารที่ฉันอยากเปิดมาตลอด เพื่อหาชื่อร้าน ฉันได้ค้นหาอย่างละเอียดในพจนานุกรมเกาหลีเล่มหนาตั้งแต่ต้นจนจบ และคำที่ฉันพบคือ "มิโร" (미로)

ตอนนั้น ภาษาเกาหลีของฉันยังไม่คล่อง ฉันจึงไม่รู้ความหมายทั่วไปของคำว่า Miro ที่แปลว่า "เขาวงกต" หรือ "เขาวงกต" ฉันแค่คิดว่ามันหมายถึง "ถนนที่สวยงาม" (美路) ฉันยังนึกถึงศิลปิน Joan Miró ด้วย ฉันคิดว่าฉันอยากให้ชีวิตของฉันเป็นถนนที่สวยงาม.

ผมยังคงทำ "มิโร" อยู่—หรือจะพูดให้ถูกก็คือ ภรรยาของผมเป็นคนดูแล—แต่ตอนนี้มันคือ แอล.เอ. มิโร ที่ลาว เนื่องจากผมอาศัยอยู่ที่ลาวในตอนนี้ แอล.เอ. จึงรู้สึกเหมือนเป็นบ้านเกิดที่ไม่ใช่บ้านเกิดอย่างแท้จริง.

เกือบครึ่งศตวรรษได้ผ่านไปแล้วนับตั้งแต่วันเหล่านั้น. และกระนั้น ทุกอย่างยังรู้สึกเหมือนเมื่อวานนี้!

เยาวชน อย่าหลงกลในวัยเยาว์!

มันเป็นเพียงชั่วขณะหนึ่งเท่านั้น.