ความหนาวเย็นที่กัดกินในตอนเช้าซึ่งเคยทำให้ฉันหายใจไม่ออกได้ผ่านไปแล้ว และฉันสามารถรู้สึกได้จริงๆ ว่าอากาศอุ่นขึ้นแล้ว ในวันอาทิตย์ เมื่อแม้แต่พนักงานก็มีวันหยุด ฉันพบว่าตัวเองกำลังวุ่นวายอยู่คนเดียว คิดถึงสูตรอาหารต่างๆ ฉันทำอาหารตามที่ต้องการ กินจนอิ่ม ล้างจาน และขัดทำความสะอาดบริเวณโดยรอบให้สะอาด หากฉันไม่ทำ ใครจะทำล่ะ?

เมื่อไม่กี่เดือนที่ผ่านมา ฉันมักจะเดินเล่นในสนามกอล์ฟทุกเช้าวันอาทิตย์เสมอ แต่ตอนนี้ความสนใจของฉันลดลงจนแทบไม่คิดถึงมันเลย ถึงอย่างนั้นฉันก็คิดว่าสักวันหนึ่งฉันคงจะกลับไปเล่นอีกครั้ง!

เวลาไหลไปตามทางของมันเอง หากคุณปล่อยให้มันเป็นไป ไม่จำเป็นต้องเร่งให้มันไปข้างหน้า และไม่จำเป็นต้องดิ้นรนอย่างสิ้นหวังเพื่อหยุดยั้งมัน มันเคลื่อนที่ช้าหรือเร็วตามเงื่อนไขของมันเองขณะที่ฉันมองเวลาผ่านไป ก่อนที่ฉันจะรู้ตัว วันเวลาก็ได้ล่วงเลยไป และถึงเวลาที่ต้องหาความหลับ เมื่อฉันลืมตาขึ้นในตอนเช้า ฉันก็ขอบคุณสิ่งที่ไม่รู้จักบางอย่าง แนวคิดของเวลาเองก็จะหายไปในทันทีที่ฉันทำเช่นนั้น!

เวลาที่ใช้ไปกับความโดดเดี่ยวนำพาความทรงจำของเส้นทางที่ฉันได้เดินผ่านมาให้หวนคืนมา ความเชื่อมโยงที่ถูกลืมเลือนไปนานปรากฏขึ้นอย่างกะทันหัน กระตุ้นอารมณ์ที่เฉื่อยชาของฉัน แต่ฉันกลับเหลือเพียงความเฉยเมย—ปัดมันออกไปเหมือนแมลงวัน สิ่งที่ผ่านไปแล้วคือผ่านไปแล้ว มันไม่สามารถหวนกลับมาได้อีก และด้วยเหตุนี้ มันจึงไม่สามารถสร้างคลื่นใดๆ ในปัจจุบันของฉันได้อีกต่อไป.

แม้แต่ช่วงเวลาที่เราเรียกว่า 'ตอนนี้' ก็เป็นอดีตไปแล้ว เพราะมันได้ผ่านพ้นไปแล้ว... ความเป็นจริงมีอยู่เพียงชั่วขณะนั้นเท่านั้น และชั่วขณะนั้นก็ได้กลายเป็นอดีตไปแล้ว!

บางทีนั่นอาจเป็นเหตุผลว่าทำไมเราจึงรู้สึกว่างเปล่าอย่างท่วมท้นเมื่อเราบรรลุเป้าหมายในที่สุด ขณะที่เรากำลังวิ่งไปสู่เป้าหมายนั้น เรามีอนาคตอยู่ในมือ แต่ทันทีที่บรรลุเป้าหมาย อนาคตนั้นก็หยุดดำรงอยู่ นั่นคงเป็นเหตุผลว่าทำไมความว่างเปล่าจึงถาโถมเข้ามา.