“อึ๊~~~!”

เราเกิดมาเปลือยเปล่า ร้องไห้และขับถ่ายขณะโผล่ออกมาจากครรภ์มารดา เสียงร้องนั้นคือคำวิงวอนขอให้มีคนมองดู เพราะฉันยังมีชีวิตอยู่ เราใช้ชีวิตทั้งชีวิตอยู่กับเสียงร้องนั้น เพียงแต่เสียงเท่านั้นที่เปลี่ยนไปเพื่อความอยู่รอด

โดยปกติแล้ว เด็กจะพัฒนาทักษะการเอาตัวรอดภายใต้การดูแลของพ่อแม่ อย่างไรก็ตาม ก็มีเด็กบางคนที่เรียนรู้ที่จะเอาตัวรอดด้วยตนเองโดยปราศจากการดูแลของพ่อแม่ พ่อแม่แต่ละคนไม่เหมือนกัน แต่ละคนปลูกฝังวิถีชีวิตของตนเองลงในสมองของเด็ก แต่เด็กก็เป็นบุคคลที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว ซึ่งอาจยอมรับหรือไม่ยอมรับวิถีชีวิตนั้นก็ได้ “อึ~~~!”

การก้าวผ่านช่วงวัยรุ่น การรู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงของตัวเอง การค้นหาตัวตน การพบกับคู่รักโดยไม่รู้ตัว การเป็นพ่อที่มีลูก และการวนเวียนอยู่ในวัฏจักรของยุคสมัยที่ต้องสืบทอดต่อไป “อึ๊~~~!”

อุจจาระของฉันถูกฝังอยู่ท่ามกลางเสียงคร่ำครวญอันหลากหลายของทุกยุคสมัย และถูกฝังอีกครั้งในยุคสมัยของผู้ที่ร้องไห้ดังกว่าฉัน

เวลาที่จากโลกนี้ไป เปรียบเสมือนการกลับคืนสู่ครรภ์มารดา กลายเป็นตัวตนที่แท้จริง และถูกฝังลงในดิน

อีกครั้ง “อึ๊~~~!”