ความร้อนเหมือนซาวน่าภายนอกตัดกับอากาศเย็นของเครื่องปรับอากาศอย่างชัดเจน จิตใจของฉันกระจัดกระจาย กระโดดไปมาอย่างบ้าคลั่งโดยไม่เคยหยุดนิ่ง ไม่สามารถยึดความคิดที่เป็นเส้นตรงได้แม้เพียงชั่วขณะเดียว.

อีกวันหนึ่งที่ไม่ต่างจากวันอื่น ๆ ค่อย ๆ แทรกเข้ามาในชีวิตของฉันอย่างไม่ใส่ใจ พร้อมกับลากหางของความผิดตามมา.

คนรู้จักเล่าเรื่องราวชีวิตด้วยรอยยิ้มที่ไม่ได้เกี่ยวข้องกับชีวิตของฉันเลย ในขณะที่ฉันตอบกลับด้วยรอยยิ้มที่ไร้ชีวิตชีวาและทำตามหน้าที่.

จิตใจที่ถูกฉายผ่านสองภาษาโหยหาสายธารแห่งจิตสำนึกนี้—สิ่งที่ปัญญาประดิษฐ์ไม่อาจเข้าใจได้อย่างแท้จริง—ให้ได้รับการเข้าใจ มันตระหนักดีถึงความสนใจที่ไม่มีใครเต็มใจมอบให้ จึงใช้เวลาอย่างช้าๆ รอคอยวันที่จะล้นทะลักออกมาอย่างไม่อาจควบคุมได้.

โลกภายนอกเต็มไปด้วยทุกสิ่งทุกอย่างอย่างล้นหลาม แต่ในขณะเดียวกัน ก็ไม่มีสิ่งใดที่คุ้มค่าแก่การเหลียวมอง จิตวิญญาณถูกดึงดูดไปยังความโชคร้ายของผู้อื่น ถูกครอบงำด้วยความตื่นเต้นที่แฝงไปด้วยความกลัว พวกเขาไล่ตามความมั่งคั่งที่ไร้ตัวตนในความว่างเปล่า และร้องตะโกนว่า "คลิกฉัน คลิกฉัน!"

โหยหาความสมดุลที่จับต้องได้และสงบเงียบ เขารอคอยเช่นเคย อาศัยบทเรียนที่ได้เรียนรู้จากความเจ็บปวดในอดีต.

ในความร้อนที่ทนไม่ได้ของเดือนเมษายนนี้ เพียงแค่พยายามรักษาความคิดให้ต่อเนื่องก็เป็นความพยายามที่ท่วมท้นแล้ว.